تاريخچه

 
 
تاريخچه
 
شهر مقدس مشهد که به دلیل وجود بارگاه ملکوتی هشتمین امام شیعیان از دیرباز مورد عنایت مسلمانان بوده است، از نظر علمی و فرهنگی نیز از اهمیت خاصی برخوردار می باشد . اولین پیشنهاد برای راه اندازی دانشگاه در مشهد ، در سال 1313همزمان با تأسیس دانشگاه تهران ثبت گردیده است .
مدتها برای نیل به این مقصود تلاش شد تا اینکه به دلیل نیاز فراوان استان خراسان به وجود پزشک و با پیگیری و جدیت مسوولین وقت و مردم دانش پرور این سرزمین در سال 1318 از سوی دفتر نخست وزیر موافقت با این امر طی نامه ای به شماره 17450 به وزارت معارف اعلام شد .
در ابتدا ، بنا به عللی به جای دانشکده پزشکی، آموزشگاه عالی بهداری در مشهد افتتاح گردید و ساختمان فعلی دانشکده که در آن زمان دبستان 6 کلاسه دولتی "همت" نام داشت، به این کار اختصاص یافت. شادروان پروفسور ابرلین رئیس وقت دانشکده پزشکی تهران به این مأموریت برگزیده شد. این آموزشگاه به کوشش کارمندان آموزشی و اداری خود و پشتیبانی موثر شادروان دکتر مصطفی حبیبی استاد دانشگاه تهران به تدریج پاگرفت و چهار سال بعد وزارت فرهنگ به تأسیس نظایر آن در شیراز و اصفهان پرداخت .
از سال 1326 بار دیگر برای تکمیل آموزشگاه عالی بهداری و تبدیل آن به دانشکده پزشکی، مکاتبات و اقداماتی آغاز شد و سرانجام در همان سال موافقت هیأت دولت با تأسیس دانشگاه در مشهد جلب گردید و اساسنامه این دانشگاه مشتمل بر دانشکده های پزشکی ، ادبیات و علوم معقول و منقول ( الهیات و معارف اسلامی ) تصویب گردید .
نخستین آگهی قبول داوطلب برای سال اول دانشکده پزشکی در شهریورماه 1328 انتشار یافت و این دانشکده سرانجام در دوم آذرماه 1328 به عنوان اولین مرکز علمی پزشکی توسط مرحوم دکتر زنگنه ، وزیر فرهنگ آن زمان، رسما افتتاح شد و آموزشگاه عالی بهداری نیز با فارغ التحصیل شدن دانشجویان سال آخر منحل گردید .
در این سال دانشکده با 61 دانشجو افتتاح شدو اعضای هیأت علمی آن را یک نفردانشیار و هفت نفر معلم حق التدریس تشکیل می دادند. در سال 1334 دانشکده ادبیات دایر شد و فعالیتهای آموزشی خود را با تعداد قلیلی دانشجو آغاز کرد و از آنجا که به استناد قانون تأسیس دانشگاههای شهرستانها که با تشکیل دو دانشکده می توان آن مرکز علمی را دانشگاه نامید موجودیت دانشگاه مشهد که اساس آن در سال 1326 پی‌ریزی و تصویب شده بود تحقق پذیرفت. از این رو در سال 1335 این موسسات طی نامه شماره 28009 مورخ 25/5/1335 از طرف وزارت فرهنگ "دانشگاه مشهد" نامیده شدندو از آغاز سال 1336 کلیه قوانین استخدامی و آموزشی این دانشگاه با قیاس به ضوابط دانشگاه تهران و دیگر شهرستانها به مورد اجرا گذاشته شد .
در سال 1337 شمسی دانشکده علوم معقول و منقول و یک سال بعد از آن موسسه وعظ و تبلیغ اسلامی وابسته به آن دانشکده تأسیس گردید. در آذرماه 1340 دانشکده کشاورزی مشهد نیز تأسیس گشت که در ابتدای سال تحصیلی 42-1341 منحل و به جای آن در همان تاریخ دانشکده علوم افتتاح گردید. متعاقبا در سال 1344 دانشکده دندانپزشکی تأسیس یافت و بالاخره در مهرماه 1350 دانشکده علوم دارویی و تغذیه نیز به دانشگاه مشهد اضافه گردید .
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و تغییرات کلی در بافت وزارتخانه ها، در سال 1365 دانشگاه های علوم پزشکی کشور و علوم وابسته به آن از وزارت علوم و آموزش عالی منفک شد و با وزارت بهداری تواما تحت عنوان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به کار خود ادامه داد و دانشگاه مشهد نیز به تبع آن به تدریج به دو موسسه مستقل به نام های "دانشگاه علوم پزشکی مشهد" و "دانشگاه فردوسی مشهد" شناخته شد که هر یک با مدیریت جداگانه اداره می گردد .
رسالت این دانشگاه تأمین ، حفظ و ارتقاء سلامت آحاد جامعه به مدد پرورش استعدادها از طریق تعلیم و تحقیق، ایجاد امکانات پژوهشی برای افزایش توان علمی تحقیقاتی در زمینه مسایل بهداشتی، درمانی و ارتقاء سطح سلامت استان است .
از آنجا که دانشگاههای علوم پزشکی کشور، خود عهده دار امر آموزش ( علاوه بر رفع نیازهای بهداشتی درمانی جامعه و توسعه امکانات مربوط) می باشند، لذا با تمام توان و استفاده از امکانات و اختیارات باید در جهت نیل به اهداف فوق به پیش روند.
دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز در این راستا همواره به عنوان یکی از موفق ترین دانشگاههای علوم پزشکی کشور و پیشتاز و مبدع بسیاری از طرح های کشوری مطرح بوده است، به طور نمونه در سال 1367 به عنوان اولین دانشگاه در کشور ، برنامه های آموزش مداوم پزشکی را اجرا نمود و پیش نویس قانون آن را به مجلس شورای اسلامی تقدیم نمود.
این دانشگاه با دارا بودن 7 معاونت و 18 شبکه بهداشت و درمان ، 8 دانشکده ، 28 بیمارستان و 16 مرکز تحقیقاتی ، ( 4 مرکز مصوب وزارت و 12 مرکز مصوب دانشگاه ) و به طور کلی از حیث گستره وسیع ارائه خدمات بهداشتی درمانی به بیش از 5 میلیون نفر جمعیت بزرگترین دانشگاه کشور به شمار می رود.