هيات امنا دانشگاه علوم پزشکي مشهد- تاريخچه

مقدمه



اداره دانشگاهها به شيوه متمركز پس از چندين سال نشان دادكه موسسات علمي و پژوهش با توجه به اهداف و ساختار خويش نيازبه عدم تمركز دارند تا با بر خورداري از اختيارات بيشتر زمينه هاي استقلال دانشگاهها را فراهم سازندوبا ايجاد محيطي خلاق وپويا موانع وسازوكارهاي بروكراسي اداري را كنار زده و تنگ نظري هاي حاكم بر نظام ديوانسالاري دانشگاهها راكاهش دهند و آنها را براي مقابله با مشكلات هزاره سوم جهت توليد انبوه دانش، ديدگاههاي جديد و پژوهشهاي بنيادي و كاربردي آماده سازند از اين رو در سال1367 قانون تشكيل هياتهاي امناي دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و پژوهشي به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي رسيد


هدف از ايجاد چنين نهادي استقرار يك مرجع توانا در راس هرم سازماني دانشگاهها و موسسات آموزش عالي بود تا با توجه به ويژگي هاي خاص اين موسسات و ايجاد برنامه هايي نوين مبتني بر خلاقيت و نوآوري منجر به مسئوليت پذيري و پاسخگويي بيشتر به نيازهاي جامعه شود.

قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران زمينه قانوني استقلال دانشگاهها را فراهم ساخته1 كه اميد است با درايت و انجام امور كارشناسي اين مهم تحقق يابد.

تاریخچه

هيات امنا, براي اولين بار در ايران در اساسنامه دانشگاه شهيد بهشتي (ملي سابق) مصوب 1339 به عنوان ركن اول دانشگاه مطرح شد. اما اولين دانشگاهي كه داراي هيات امنا شد, دانشگاه شيراز (پهلوي سابق) است. براساس قانون تاسيس اين دانشگاه كه در سال 1343 به تصويب رسيد, هيات امنا نماينده قانوني دانشگاه بود و كليه امور علمي, فني, آموزشي, مالي, اداري و استخدامي دانشگاه نيز زير نظر آن اداره مي‌شد.


قانون تشكيل و اختيارات هيات امناي دانشگاه تهران در سال 1346 براي فراهم كردن تسهيلات لازم در امور اداري, مالي, سازماني و استخدامي اين دانشگاه به تصويب رسيد. اعضاي هيات امناي دانشگاه تهران عبارت بودند از: نخست وزير, وزير دربار, وزير آموزش و پرورش, وزير دارايي, مديرعامل شركت ملي نفت ايران, رئيس دانشگاه تهران, مديرعامل سازمان برنامه, دبيركل سازمان امور اداري و استخدامي كشور و 7 نفر از شخصيتهاي فرهنگي, دانشگاهي و اقتصادي كشور كه به پيشنهاد وزير آموزش و پرورش و تصويب هيات دولت منصوب مي‌شدند.


در سال 1350, قانون هياتهاي امناي موسسات عالي علمي- دولتي به تصويب مجالس وقت رسيد و براساس اين قانون, دانشگاهها موظف شدند كه هيات امناي مستقلي تشكيل دهند. هدف از اين قانون ايجاد هماهنگي و يكپارچگي بيشتر ميان همه دانشگاهها و موسسات آموزش عالي بود.


در سال 1353, قانون اصلاح پاره‌اي از مواد قانون هياتهاي امناي موسسات عالي علمي- دولتي در مجالس وقت به تصويب رسيد. بر طبق اين قانون وزارت علوم و آموزش عالي مكلف شد كه براي هر يك از دانشگاههاي دولتي و غيردولتي و موسسات آموزش عالي و پژوهشي دولتي, هيات امنايي با تركيب و وظايف يكسان و طبق مقررات مربوطه تشكيل دهد.


بعد از پيروزي انقلاب اسلامي به استناد لايحه قانوني انحلال هيات هاي امناي دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و پژوهشي اعم از دولتي و غير دولتي وخصوصي مصوب13/12/1357 2وظايف واختيارات هياتهاي امناي كليه دانشگاه ها وموسسات آموزش عالي منحل ووظايف و اختيارات هياتهاي امناي كليه دانشگاهها و موسسات آموزش عالي طبق همين قانون به هيات 3 نفري جانشين هيات هاي امنا واگذار شد.

-----------------------------------------------------------------------------

 

شهر مقدس مشهد که به دلیل وجود بارگاه ملکوتی هشتمین امام شیعیان از دیرباز مورد عنایت مسلمانان بوده است، از نظر علمی و فرهنگی نیز از اهمیت خاصی برخوردار می باشد . اولین پیشنهاد برای راه اندازی دانشگاه در مشهد ، در سال 1313همزمان با تأسیس دانشگاه تهران ثبت گردیده است .

 

مدتها برای نیل به این مقصود تلاش شد تا اینکه به دلیل نیاز فراوان استان خراسان به وجود پزشک و با پیگیری و جدیت مسوولین وقت و مردم دانش پرور این سرزمین در سال 1318 از سوی دفتر نخست وزیر موافقت با این امر طی نامه ای به شماره 17450 به وزارت معارف اعلام شد .

 

در ابتدا ، بنا به عللی به جای دانشکده پزشکی، آموزشگاه عالی بهداری در مشهد افتتاح گردید و ساختمان فعلی دانشکده که در آن زمان دبستان 6 کلاسه دولتی "همت" نام داشت، به این کار اختصاص یافت. شادروان پروفسور ابرلین رئیس وقت دانشکده پزشکی تهران به این مأموریت برگزیده شد. این آموزشگاه به کوشش کارمندان آموزشی و اداری خود و پشتیبانی موثر شادروان دکتر مصطفی حبیبی استاد دانشگاه تهران به تدریج پاگرفت و چهار سال بعد وزارت فرهنگ به تأسیس نظایر آن در شیراز و اصفهان پرداخت .

 

از سال 1326 بار دیگر برای تکمیل آموزشگاه عالی بهداری و تبدیل آن به دانشکده پزشکی، مکاتبات و اقداماتی آغاز شد و سرانجام در همان سال موافقت هیأت دولت با تأسیس دانشگاه در مشهد جلب گردید و اساسنامه این دانشگاه مشتمل بر دانشکده های پزشکی ، ادبیات و علوم معقول و منقول ( الهیات و معارف اسلامی ) تصویب گردید .

 

نخستین آگهی قبول داوطلب برای سال اول دانشکده پزشکی در شهریورماه 1328 انتشار یافت و این دانشکده سرانجام در دوم آذرماه 1328 به عنوان اولین مرکز علمی پزشکی توسط مرحوم دکتر زنگنه ، وزیر فرهنگ آن زمان، رسما افتتاح شد و آموزشگاه عالی بهداری نیز با فارغ التحصیل شدن دانشجویان سال آخر منحل گردید .

 

در این سال دانشکده با 61 دانشجو افتتاح شدو اعضای هیأت علمی آن را یک نفردانشیار و هفت نفر معلم حق التدریس تشکیل می دادند. در سال 1334 دانشکده ادبیات دایر شد و فعالیتهای آموزشی خود را با تعداد قلیلی دانشجو آغاز کرد و از آنجا که به استناد قانون تأسیس دانشگاههای شهرستانها که با تشکیل دو دانشکده می توان آن مرکز علمی را دانشگاه نامید موجودیت دانشگاه مشهد که اساس آن در سال 1326 پی‌ریزی و تصویب شده بود تحقق پذیرفت. از این رو در سال 1335 این موسسات طی نامه شماره 28009 مورخ 25/5/1335 از طرف وزارت فرهنگ "دانشگاه مشهد" نامیده شدندو از آغاز سال 1336 کلیه قوانین استخدامی و آموزشی این دانشگاه با قیاس به ضوابط دانشگاه تهران و دیگر شهرستانها به مورد اجرا گذاشته شد .

 

در سال 1337 شمسی دانشکده علوم معقول و منقول و یک سال بعد از آن موسسه وعظ و تبلیغ اسلامی وابسته به آن دانشکده تأسیس گردید. در آذرماه 1340 دانشکده کشاورزی مشهد نیز تأسیس گشت که در ابتدای سال تحصیلی 42-1341 منحل و به جای آن در همان تاریخ دانشکده علوم افتتاح گردید. متعاقبا در سال 1344 دانشکده دندانپزشکی تأسیس یافت و بالاخره در مهرماه 1350 دانشکده علوم دارویی و تغذیه نیز به دانشگاه مشهد اضافه گردید .

 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و تغییرات کلی در بافت وزارتخانه ها، در سال 1365 دانشگاه های علوم پزشکی کشور و علوم وابسته به آن از وزارت علوم و آموزش عالی منفک شد و با وزارت بهداری تواما تحت عنوان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به کار خود ادامه داد و دانشگاه مشهد نیز به تبع آن به تدریج به دو موسسه مستقل به نام های "دانشگاه علوم پزشکی مشهد" و "دانشگاه فردوسی مشهد" شناخته شد که هر یک با مدیریت جداگانه اداره می گردد .

 

رسالت این دانشگاه تأمین ، حفظ و ارتقاء سلامت آحاد جامعه به مدد پرورش استعدادها از طریق تعلیم و تحقیق، ایجاد امکانات پژوهشی برای افزایش توان علمی تحقیقاتی در زمینه مسایل بهداشتی، درمانی و ارتقاء سطح سلامت استان است .

 

از آنجا که دانشگاههای علوم پزشکی کشور، خود عهده دار امر آموزش ( علاوه بر رفع نیازهای بهداشتی درمانی جامعه و توسعه امکانات مربوط) می باشند، لذا با تمام توان و استفاده از امکانات و اختیارات باید در جهت نیل به اهداف فوق به پیش روند.

 

دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز در این راستا همواره به عنوان یکی از موفق ترین دانشگاههای علوم پزشکی کشور و پیشتاز و مبدع بسیاری از طرح های کشوری مطرح بوده است، به طور نمونه در سال 1367 به عنوان اولین دانشگاه در کشور ، برنامه های آموزش مداوم پزشکی را اجرا نمود و پیش نویس قانون آن را به مجلس شورای اسلامی تقدیم نمود.

 

این دانشگاه با دارا بودن 7 معاونت و 18 شبکه بهداشت و درمان ، 8 دانشکده ، 28 بیمارستان و 16 مرکز تحقیقاتی ، ( 4 مرکز مصوب وزارت و 12 مرکز مصوب دانشگاه ) و به طور کلی از حیث گستره وسیع ارائه خدمات بهداشتی درمانی به بیش از 5 میلیون نفر جمعیت بزرگترین دانشگاه کشور به شمار می رود.

 



 
 

 

تاريخچه

      تاريخچه هيأت امناء دانشگاه ها         
 PDF
هيأت امناء دانشگاه ها قبل از انقلاب اسلامي PDF
هيأت امناء دانشگاه ها بعد از انقلاب اسلامي PDF
تاريخچه هيات امنای دانشگاه علوم پزشکی مشهد مقدس
 PDF
ترکيب اعضاء محترم هيأت امناء در دوره هاي مختلف
 PDF

ترکيب هيأت امناء در دوره اول (1370تا1374)PDF

ترکيب هيأت امناء در دوره دوم (1374تا1378)PDF

ترکيب هيأت امناء در دوره سوم (1378تا1382)PDF

ترکيب هيأت امناء در دوره چهارم (1383تا1387)PDF

ترکيب هيأت امناء در دوره پنجم (1387تا1391)PDF

 

 

سامانه ارسال پيشنهادات اعضاء محترم هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي مشهد مقدس 

سامانه ارسال پيشنهادات کارکنان محترم دانشگاه علوم پزشکي مشهد مقدس

سامانه ارسال پيشنهادات عموم غير دانشگاهي استان خراسان رضوي

ارسال ايميل براي رئيس و کارشناسان دبيرخانه دائمي هيأت امناي دانشگاه